TUBITAK’ın yaptığı bir araştırmaya göre Türkiyede 0-24 yaş aralığında 682 bin üstün zekalı birey yaşıyor. ve bu sayı ülke nüfusumuzun %2 sine denk geliyor.
Bu şu demek oluyor toplumumuzda her 100 kişiden 2 si üstün zekalı. peki üstün zekalı diye tanımladığımız zekayı ne belirliyor?
Tüm dünyada ve Türkiyede zeka belirleme testi IQ (Intelligence Quotient) dir. ve bu testen 130 un üstünde alanlara üstün zekalı, 70 in altındakilere hafif derecede zihinsel özürlü, 85-115 arasına normal zekalı sınıf olarak bakılır.
Daha çok üstün zekalı bireylerde gözlenen beyin göçünün sebeplerinden birininde Üstün zekalı bireylerin eğitim seviyelerinin diğerleriyle aynı tutulması olduğunu farkeden TUBITAK bu soruna el atıyor ve üstün zekalı bireylere çeşitli eğitim bilim ve sanat merkezleri kuruyor. Bunun adına “Üstün Yetenekli Bireyler Strateji ve Uygulama Planı 2009-2013″ diyen TUBITAK Türkiye’den yurtdışına akan bu %2 lik Üstin zekalı bireyleri Türkiyede tutmak istiyor.
]]>Atatürk attan inerek bu ihtiyar kadının yanına sokuldu.
- Merhaba nine.
Kadın Ata’nın yüzüne bakarak hafif bir sesle;
- Merhaba dedi.
- Nereden gelip nereye gidiyorsun?
Kadın şöyle bir duralayıp;
- Neden sordun ki, dedi. Buraların saabisi misin? Yoksa bekçisi mi?
Paşa gülümsedi.
- Ne sahibiyim ne de bekçisiyim nine. Bu topraklar Türk milletinin malıdır. Buranın bekçisi de Türk milletinin kendisidir. Şimdi nereden gelip nereye gittiğini söyleyecek misin?
Kadın başını salladı.
- Tabii söyleyeceğim, ben Sincan’ın köylerindenim bey, otun güç bittiği, atın geç yetişdiği, kavruk köylerinden birindeyim. Bizim muhtar bana bilet aldı trene bindirdi, kodum Angara’ya geldim.
- Muhtar niçin Ankara’ya gönderdi seni?
- Gazi Paşamızı görmem için. Başını pek ağrıttım da… Benim iki oğlum gâvur
harbinde şehit düştü. Memleketi gâvurdan gurtaran kişiyi bir kez görmeden ölmeyim diye hep dua ettim durdum. Rüyalarıma girdi Gazi Paşa. Bende gün demeyip mihtara anlatinca, o da bana bilet aliverip saldi Angaraya, giceleyin
geldimdi. Yolu neyi de bilemediğimden işte agsamdan belli böyle kendimi ordan
oraya vurup duruyom bey.
- Senin Gazi Paşa’dan başka bir isteğin var mı? Kadının birden yüzü sertleşti.
- Tövbe de bey, tövbe de! Daha ne isteyebilirim ki.. O bizim vatanımızı gurtardı. Bizi düşmanın elinden gurtardı. Şehitlerimizin mezarlarını onlara çiğnetmedi daha ne isteyebilirim ondan? Onun sayesinde şimdi istediğimiz gibi yaşiyoz. Sunun bunun gâvur dölünün köpeği olmaktan onun sayesinde kurtulmadık mı? Buralara bir defa yüzünü görmek, ona sağol paşam! Demek için düştüm. Onu görmeden ölürsem gözlerim açık gidecek. Sen efendi bir adama benziyon, bana bir yardım ediver de Gazi Paşayı bulacağım yeri deyiver.
Atatürk’ün gözleri dolu dolu olmuştu, çok duygulandığı her halinden belliydi. Bana dönerek;
- Görüyorsun ya Gökçen, işte bu bizim insanimizdir… Benim köylüm, benim vefalı Türk anamdır bu.
Attan indim. Yaşlı kadının elini tuttum anacığım dedim, sen gökte aradığını yerde buldun, rüyalarını süsleyen, seni buralara kadar koşturan Gazi Pasa yani Atatürk işte karsında duruyor.
Köylü kadın bu sözleri duyunca şaşkına döndü. Elindeki değneği yere fırlatıp
Atatürk’ün ellerine sarıldı. Görülecek bir manzaraydı bu. İkisi de ağlıyordu. İki Türk insanı biri kurtarıcı, biri kurtarılan, ana oğul gibi sarmaş dolaş ağlıyorlardı. Yaşlı kadın belki on defa öptü atanın ellerini. Ata da onun ellerini öptü. Sonra heybesinden küçük bir paket çıkarttı. Daha doğrusu beze sarılmış bir köy peyniri. Bunu Atatürk’e uzattı;
- Tek ineğimim sütünden kendi ellerimle yaptım Gazi Paşa, bunu sana hediye
getirdim. Seversen gene yapıp getiririm.
Paşa hemen orada bezi açıp peyniri yedi. Çok beğendiğini söyledi. Sonra birlikte köşke kadar gittik. Oradakilere şu emri verdi;
-’Bu anamızı alın burada iki gün konuk edin.
( ‘Ananı da al git’ deyip, bir anlamda vatandaşa küfredenler var artık zamanımızda )
Sonra köyüne götürün. Giderken de kendisine üç inek verin benim armağanım olsun.’
Bu yazıyı okurken duygulanan veya ağlayanlar varsa, hala umut var demektir..
Ortada dolaşan saçma sapan elektronik postaları 10 kişiye yollamak yerine, bu tür yazıları herkese yollarsak belki Atamızın değeri daha çok anlaşılır. Belki bazıları da vatandaşla nasıl konuşulacağını daha iyi anlar…
Acaba kendisini 2 kilo şekere, 5 kilo kömüre satan, bugünkü Türk insanına mı benziyor bu NİNEM..
Yada ülkeyi babalar gibi satan siyasilere benziyor mu, ATAM… ]]>
* * *
“Ey milletim,
Ben, Mustafa Kemal’im…
Çağın gerisinde kaldıysa düşüncelerim,
Hâlâ en hakiki mürşit, değilse ilim,
Kurusun damağım, dilim.
Özür dilerim…
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi…
*
Özgürlük hâlâ,
En yüce değer
Değilse eğer…
Prangalı kalsın diyorsanız, köleler…
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi…
*
Yoksa, çağdaş medeniyetin bir anlamı,
Ortaçağa taşımak istiyorsanız zamanı,
Baş tacı edebiliyorsanız
Sanatın içine tüküren adamı…
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi…
*
Yetmediyse acısı, şiddetin, savaşın.
Anlamı kalmadıysa
Yurtta sulh, dünyada barışın.
Eğer varsa ödülü, silahlanmayla yarışın.
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi…
*
Özlediyseniz fesi, peçeyi.
Aydınlığa yeğliyorsanız, kara geceyi.
Hâlâ medet umuyorsanız
Şıhtan, şeyhten, dervişten.
Şifa buluyorsanız,
Muskadan, üfürükçüden…
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi…
*
Eşit olmasın diyorsanız, kadınla erkek…
Kara çarşafa girsin diyorsanız,
Yobazın gazabından ürkerek…
Diyorsanız ki, okumasın Kadınımız, kızımız;
Budur bizim alın yazımız…
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi…
*
Fazla geldiyse size,
Hürriyet, Cumhuriyet…
Özlemini çekiyorsanız,
Saltanatın, sultanın…
Hâlâ önemini anlayamadıysanız,
Millet olmanın…
Kul olun, ümmet kalın,
Fetvasını bekleyin, Şeyhülislamın…
Unutun tüm dediklerimi.
Yıkın, diktiğiniz heykellerimi.
RAHAT BIRAKIN BENİ…”
S. Apaydın
ATATÜRK’Ü YİTİRMEDİK
Yıllar
Üst üste katlandıkça
Acımasız uzadıkça
Çelik mavisi gözlerinde
Her geçen gün
Işığını çoğalttıkça
Güzel vatanımızı
Kurtardığın anıldıkça
Seni yitirmedik ki
Dün olduğu gibi
Bugün de aramızdasın her an
Buna inan Ata’m
Yüzyıllar da geçse aradan
Sen her zaman anılan
Kutsal bir kahramansın.
Süleyman APAYDIN
]]>
işte bu site bize renkkörü olup olmadığımızı gösteriyor. nasıl mı ? işte böyle ]]>
ona sadece onu çok sevdiğinizi göstermeniz yeterli olacaktır, ayrıca babama ne yemek yapsam diye düşünüyorsanız Gıda Portalı ‘na bir uğramanızı tavsiye ederim
sevgilerimle…
Not :seni çok seviyorum babacım babalar günün kutlu olsun
Sarper Önal
Terlik,kravat,kol düğmesi,gömlek… ]]>
ANNE, dünyada karşılık beklemeden börek yapan tek insandır.
Karşılıksız sevginin ete kemiğe bürünmüş halidir!
Ne kadar üzsen de 10 dakika sonra seni affeden zarif bir türdür,
yağlı bile olsa tiksinmeden saçını okşayan, kucağına yatıran, öpüp koklayan
tek varlıktır, meleğin süt verebilenidir.
Yarasın diye muhallebinin içine ciğer katarak çocuğuna yediren manyaklık
derecesinde yaratıcıdır. Yemek yemeyen çocuğun dikkatini çekmek için
elindeki tencere ve tavalarla maymunluk yapabilen kişidir; kafayı
çocuklarıyla bozmuş, göbek bağı kopsa da yürek bağı asla kopmayan, sevgi
dolu fedakar insan dişisidir.
Bulaşık, ütü, vb. yaparken bile otomatik olarak çene çalan, kendi kendine
konuşan, kadın dırdırı denen mereti erkeklere daha küçükten belletendir .
Yemek uzmanı, düzen insanı, bilgili, kültürlü her şeyi bilen şahsiyettir.
Yavrularını yol tarafından değil, kaldırım tarafından yürütendir.
Dizi dizi incidir lakin gerektiğinde laf sokma dalında da birincidir,
sevgiliden ayrılma haberi verildiğinde, ‘amaaan ben sana daha güzelini
bulurum’ diyebilen komik bir karakterdir. ‘Oğlum aradım yoktun. Ben de mesaj
atayım dedim sana. Gelince ara beni e mi aslan evladım. Kara börülcem benim
öptüm annen’ şeklinde mesajlar atabilen, teknolojiyi ısrarla reddeden,
kabullenemeyen, kafasına göre yorumlayan bilişim düşmanıdır. AMA … AMA
dünyanın en güzel kucağına sahip, en güzel kokan, harikulade bir varlıktır,
olmadık yerlerde ‘iyi ki doğurmuşum ulen seni!’ diyen ve benim hatırıma
benimle Freddy Mercury dinleyen bir sabır ağacıdır, evlatlarını asla
ayırmayan, aynı zamanda birbirinden koruyan güç abidesidir. Evde bir yere
uzandığınız an orada temizlik yapacağı tutan, temizlik konusunda kayışı
kopardığından temizlikçi gelecek diye evi temizleyen balans ayarı kaçmış
temizlik kaynağıdır. Mutfakta yaşayan, evde herkesi idare eden bir tür
canlıdır. Oğlunun damat – kızının gelin olduğunu görünce, çocuğu mezun olunca, çocuğu gol atınca,
çocuğu hasta olunca, çocuğu askere gidince, asmalı kabağı seyredince, dolar
yükselince velhasıl buna benzer bissürü şeye ağlayabilen, bu mesajı okurken
duygulanıp – gözleri dolabilen, ağlamaya meyilli bir yapısı olan duygu
pınarıdır, son kiiii üç dört; uzakta dursa da yakın hissedilen, canı hep
istenen, asla vazgeçilmeyen, dizinin dibinde olmak istenen, evlatların
varlığını varlığına armağan edebileceği, ıslak – kuru ama heeeep duygulu tek kadın modelidir!! ]]>
> > ögrencilerinden biriydim. Son soruya kadar soluk almadan geldim ve orada
> > çakıldım kaldım. Son soru söyleydi Hergün okulu temizleyen hademe kadının ilk adı nedır ?’
> >>>Bu her halde bir çeşit şaka olmalıydı. Kadını, yerleri sılerken, hemen
> >>>hergün görüyordum. Uzun boylu, siyah saçlı bir kadındı. 50′lerinde falan
> >>>olmalıydı. Ama adını nerden bilecektim ki ! Son soruyu yanıtsız bırakıp
> >>>kağıdı teslim ettim. Süre biterken bir öğrenci, son sorunun test
> >>>sonuclarına
> >>>dahil olup olmadığını sordu.
> >>>’Tabii, dahil’ dedi, Hocamız…
> >>>’İş yaşamınız boyunca insanlarla karşılaşacaksınız. Hepsi birbirinde n
> >>>farklı
&g t; >>>insanlar. Ama hepsi sizin ilginiz ve dikkatinizi hak eden insanlar bunlar.
> >>>Onlara sadece gülümsemeniz ve ‘Merhaba’ demeniz gerekse bile…’
> >>>Bu dersi hayatım boyunca unutmadım. Hademenin adını da…
> >>>Dorothy idi.
> >>>
> >>>
> >>>İkinci Ders :
> >>>
> >>>Bir gece vakit gece-yarısına doğru Alabama Otoyolunun kenarında duran
> >>>bir zenci kadın gördüm. Bardaktan boşanırca yağan yağmura rağmen,
> >>>bozulan arabasının dışında duruyor ve dikkati çekmeye çalışıyordu. geçen
> >>>her
> >>>arabaya el sallıyordu. Yanında durdum. 60′lı yıllarda bir beyazın bir
> >>>zenciye, hem de Alabama’da, yardıma kalkışması pek olağan şeylerden
> >>>değildi. Onu kente kadar götürdüm. Bir taksi durağına bıraktım.
> >>>Ayrılırken
> >>> ille de adresimi istedi, verdim. Bir hafta sonra, kapım çalındı. Muazzam
> >>>bir konsol tel evizyon
> >>>indiriyordu adamlar. Bir de not ekliydi, armağanda…
> >>>’Geçen gece otoyolda bana yardımınıza teşekkür ederim. O korkunç yağmur
> >>>sadece elbiselerimi değil, ruhumu da sırılsıklam etmişti. Kendime güvenimi
> >>>yitirmek üzereydim, siz çıka geldiniz. Sizin sayenizde ölmekte olan
> >>>kocamın
> >>>yatağının baş ucuna zamanında ulaşmayı başardım. Biraz sonra son nefesini
> >>>verdi. Tanrı bana yardım eden sizi ve başkalarına karşılık beklemeksizin
> >>>yardım eden herkesi kutsasın…
> >>>En İyi Dileklerimle,
> >>>Bayan Nat King Cole.’
> >>>
> >>>
> >>>
> >>>Üçüncü Ders :
> >>>
> >>>Size Hizmet Edenleri Hep Hatırlayın. ..
> >>>
> >>>Bir pastanın üç otuz paraya satıldığı günlerde 10 yaşında bir çocuk
> >>>pastaneye girdi. Garson kız hemen koştu… Çocuk sordu:
> >>>’Çikolatalı pasta kaç para ?’
> >>>’50 Cent.’
> > & gt;>
> >>>Çocuk cebinden çıkardığı bozukları saydı. Bir daha sordu:
> >>>’Peki, Dondurma Ne Kadar ?’
> >>>’35 Cent.’ dedi garson kız, sabırsızlıkla. Dükkanda yığınla müşteri vardı
> >>>ve
> >>>kız hepsine tek başına koşuşturuyordu. Bu çocukla daha ne kadar vakit
> >>>geçirebilirdi ki…
> >>>Çocuk parasını bir daha saydı ve
> >>>’Bir dondurma alabilir miyim, lütfen ?’ dedi.
> >>>Kız dondurmayı getirdi. Fişi tabağın kenarına koydu ve
> >>>öteki masaya koştu. Çocuk dondurmasını bitirdi. Fişi kasaya ödedi. Garson
> >>>kız
> >>>masayı temizlemek üzere geldiğinde, gözleri doldu, birden. Masayı sanki
> >>>akan
> >>>gözyaşları temizleyecekti. Boş dondurma tabağının yanında çocuğun
> >>>bıraktığı
> >>>15 Cent’lik bahşiş duruyordu..
> >>>
> >>>
> >>>Dördüncü Ders :
> >>>
> >>>Yolumuzdaki Engeller…
> >>>
> >>>Eski zamanlarda bir kra l, saraya gelen yolun üzerine kocaman bir kaya
> >>>koydurmuş, kendisi de pencereye oturmuştu. Bakalım neler olacak diye
> >>>gözlüyor… Ülkenin en zengin tüccarları, en güçlü kervancıları, saray
> >>>görevlileri birer birer geldiler, sabahtan öğlene kadar. Hepsi kayanın
> >>>etrafından dolasıp saraya girdiler. Pek çogu kralı yüksek sesle eleştirdi.
> >>>
> >>>Halkından bu kadar vergi alıyor, ama yolları temiz tutamıyordu.
> >>>Sonunda bir köylü çıkageldi. Saraya meyve ve sebze getiriyordu. Sırtındaki
> >>>küfeyi yere indirdi, iki eli ile kayaya sarıldı ve ıkına sıkına itmeye
> >>>başladı. Kan ter içinde kaldı ama, sonunda, kayayı da yolun kenarına
> >>>çekti.
> >>>Tam küfesini yeniden sırtına almak üzereydi ki, kayanın eski yerinde bir
> >>>kesenin durduğunu gördü.
> >>>Açtı… Kese altın doluydu. Bir de kralın notu vardı içinde…
> >>>’Bu altınlar kayayı yoldan çeken kiş iye aittir.’ diyordu kral.
> >>>Köylü, bügün dahi pek çoğumuzun farkında olmadığı bir ders almıştı.
> >>>’Her engel, yaşam koşullarınızı daha iyileştirecek bir fırsattır.’
> >>>
> >>>
> >>>Beşinci Ders :
> >>>
> >>>Önemli Olan Vermektir..
> >>>
> >>>Yıllar önce hastanede çalışırken, ağır hasta bir kız getirdiler. Tek yaşam
> >>>şansı, beş yaşındaki kardeşinden acil kan nakli idi. Küçük oğlan aynı
> >>>hastalıktan mucizevi bir şekilde kurtulmuş ve kanında o hastalığın
> >>>mikroplarını yok eden antikorlar oluşmuştu. Doktor durumu beş yaşındaki
> >>>oğlana anlattı ve ablasına kan verip vermeyeceğini sordu. Küçük çocuk bir
> >>>an
> >>>duraksadı. Sonra derin bir nefes aldı ve
> >>>’Eğer kurtulacaksa, veririm kanımı’ dedi.
> >>>Kan nakli yapılırken, ablasının gözlerinin içcine bakıyor ve gülümsüyordu.
> >>>Kızın yanaklarına yeniden renk gelmeye başlamıştı, ama küçük çocuğun yüzü
> >>>de
> >>>giderek soluyordu…
> >>>Gülümsemesi de yok oldu. Titreyen bir sesle doktora sordu :
> >>>’Hemen mi öleceğim ?’
> >>>Ufaklık, doktoru yanl ış anlamıştı, ablasına vücudundaki
> >>>bütün kanı verip, öleceğini düşünüyordu.
> >>> ]]>
Bir erkek çocuğun kaleminden çıkmış; bu kadar olur yani, tam tarif!!!
ANNE, dünyada karşılık beklemeden börek yapan tek insandır.
Karşılıksız sevginin ete kemiğe bürünmüş halidir!
Ne kadar üzsen de 10 dakika sonra seni affeden zarif bir türdür,
yağlı bile olsa tiksinmeden saçını okşayan, kucağına yatıran, öpüp koklayan
tek varlıktır, meleğin süt verebilenidir.
Yarasın diye muhallebinin içine ciğer katarak çocuğuna yediren manyaklık
derecesinde yaratıcıdır. Yemek yemeyen çocuğun dikkatini çekmek için
elindeki tencere ve tavalarla maymunluk yapabilen kişidir; kafayı
çocuklarıyla bozmuş, göbek bağı kopsa da yürek bağı asla kopmayan, sevgi
dolu fedakar insan dişisidir.
Bulaşık, ütü, vb. yaparken bile otomatik olarak çene çalan, kendi kendine
konuşan, kadın dırdırı denen mereti erkeklere daha küçükten belletendir .
Yemek uzmanı, düzen insanı, bilgili, kültürlü her şeyi bilen şahsiyettir.
Yavrularını yol tarafından değil, kaldırım tarafından yürütendir.
Dizi dizi incidir lakin gerektiğinde laf sokma dalında da birincidir,
sevgiliden ayrılma haberi verildiğinde, ‘amaaan ben sana daha güzelini
bulurum’ diyebilen komik bir karakterdir. ‘Oğlum aradım yoktun. Ben de mesaj
atayım dedim sana. Gelince ara beni e mi aslan evladım. Kara börülcem benim
öptüm annen’ şeklinde mesajlar atabilen, teknolojiyi ısrarla reddeden,
kabullenemeyen, kafasına göre yorumlayan bilişim düşmanıdır. AMA … AMA
dünyanın en güzel kucağına sahip, en güzel kokan, harikulade bir varlıktır,
olmadık yerlerde ‘iyi ki doğurmuşum ulen seni!’ diyen ve benim hatırıma
benimle Freddy Mercury dinleyen bir sabır ağacıdır, evlatlarını asla
ayırmayan, aynı zamanda birbirinden koruyan güç abidesidir. Evde bir yere
uzandığınız an orada temizlik yapacağı tutan, temizlik konusunda kayışı
kopardığından temizlikçi gelecek diye evi temizleyen balans ayarı kaçmış
temizlik kaynağıdır. Mutfakta yaşayan, evde herkesi idare eden bir tür
canlıdır. Oğlunun damat – kızının gelin olduğunu görünce, çocuğu mezun olunca, çocuğu gol atınca,
çocuğu hasta olunca, çocuğu askere gidince, asmalı kabağı seyredince, dolar
yükselince velhasıl buna benzer bissürü şeye ağlayabilen, bu mesajı okurken
duygulanıp – gözleri dolabilen, ağlamaya meyilli bir yapısı olan duygu
pınarıdır, son kiiii üç dört; uzakta dursa da yakın hissedilen, canı hep
istenen, asla vazgeçilmeyen, dizinin dibinde olmak istenen, evlatların
varlığını varlığına armağan edebileceği, ıslak – kuru ama heeeep duygulu tek kadın modelidir!!